Από τα χρόνια του
Δημοτικού στον Αμάραντο της Κόνιτσας θυμάμαι ότι το βράδυ της παραμονής της 25ης Μαρτίου, κρατώντας στα
χέρια αυτοσχέδια φανάρια και κουδούνια, γυρίζαμε στους δρόμους του χωριού
τραγουδώντας: «Φευγάτε
φίδια, φευγάτε γκουσταρίτσες. Έρχεται ο Ευαγγελισμός να σας κόψει το κεφάλι με
το τσαπί και με το φτυάρι».
Το έθιμο, που χάνεται στα
βάθη της Τουρκοκρατίας, συμβολίζει την αποτίναξη του ζυγού, αλλά και την
αναγέννηση της φύσης και της ζωής για την οποία τα χιόνια και οι πάγοι είναι
«φίδια και γκουσταρίτσες».
Ίσως χρειαζόταν να
κάνουμε κάτι τέτοιο και χθες το βράδυ γιατί βλέπω φίδια και γκουσταρίτσες να
απειλούν τη φετινή άνοιξη.
Χρόνια πολλά,
φίλοι μου!

.jpeg)
