Απαντώντας στην ερώτηση αυτή, θα
μπορούσε κάποιος να πει ότι χωρίς ένα βασικό μετεωρολογικό στοιχείο, τον άνεμο,
οι χαρταετοί είναι δύσκολο να πετάξουν. Όμως, δεν εννοώ αυτό. Εστιάζω στην
αντίστροφη σχέση, δηλαδή στο πώς οι χαρταετοί βοήθησαν τη μετεωρολογία.
 |
| Το έθιμο του Φανού στις Κυδωνιές Γρεβενών |
Οι γιορτές των ανέμελων παιδικών μας χρόνων είναι φυσικό να συγκαταλέγονται στις ομορφότερες αναμνήσεις μας. Όμως, ο καθένας μας αναπολεί ευτυχισμένες γιορτές και από τότε που έπαψε να είναι παιδί. Είναι αλήθεια ότι σε κάθε φάση της ζωής μας οι προϋποθέσεις για να χαρούμε μια γιορτή ή μια εκδρομή είναι διαφορετικές, αλλά υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής που δεν είναι άλλος από την καλή παρέα. Η φυσική ομορφιά ενός τόπου, η φιλοξενία των κατοίκων του και το καλό φαγητό έχουν την αξία τους, αλλά δεν είναι καθοριστικά. Υπάρχει, όμως, κι ένας άλλος παράγοντας που αν τον αγαπάς και σου κάτσει, απογειώνει την όλη φάση, όπως λέμε εμείς οι… νεότεροι!
Στα Γιάννενα η 20η Φεβρουαρίου 1913 ξημέρωσε με πολύ κρύο και κάποια αραιά σύννεφα στον ουρανό που σιγά-σιγά διαλύθηκαν. Η τελική έφοδος των Ελλήνων έγινε με σχετικά καλές καιρικές συνθήκες και το βράδυ χάρη στην απίστευτη τόλμη των Βελισσαρίου και Ιατρίδη οι Τούρκοι του Εσάτ Πασά παραδόθηκαν. Ο καιρός της 21ης Φεβρουαρίου 1913, της ιστορικής ημέρας της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων, ήταν αντάξιος των περιστάσεων. Όπως σημειώνει ο Αθανάσιος Τσεκούρας «Ακόμα κι’ ο καιρός είχε γλυκάνει. Καλμάρισε το κρύο του. Έπαψε και το παγερό του φύσημα το ξεροβόρι. Η πρώτη λεύτερη μέρα για την πόλη μας έμοιαζε μέρα καλοκαιρινή, κι ας ήταν φλεβαριάτικη. Λες και χαίρονταν και κείνη τη χαρά μας…» (Αθανάσιου Τσεκούρα, Αναμνήσεις, Η Σκύλλα κι’ Νικολάκ’ Εφέντης. Περιοδικό Ζωσιμάδες, Τεύχος 2, ΟΚΤ., ΝΟΕΜ., ΔΕΚ. 2002, σ. 45).
Καλημέρα σε όλους. Χρόνια πολλά στους Γιαννιώτες,
χρόνια πολλά στους Έλληνες!
