Από
πλευράς συνοπτικής μετεωρολογίας, το αίτιο που δημιουργεί ανώμαλο καιρό (καιρική
ομοιομορφία διάρκειας πολλών ημερών είτε προς την κατεύθυνση της ανομβρίας είτε
προς την κατεύθυνση της πολυομβρίας) είναι το μπλοκάρισμα της ατμοσφαιρικής
κυκλοφορίας. Τα πιο συνηθισμένα μπλοκαρίσματα (εμποδισμοί) είναι:
(α)
Τα τύπου «Ωμέγα» που χαρακτηρίζονται από έναν μεγάλης έκτασης αντικυκλώνα
(αντικυκλώνας εμποδισμού) πλαισιωμένον από έναν κυκλώνα στα ανάντη και έναν
κυκλώνα στα κατάντη (τρίπολο).
(β)
Τα τύπου «Ρεξ» ή «διπόλου» ή «high-over-low» που διασπούν την
κανονική δυτική ροή σε δύο «ισοδύναμα» ρεύματα.
(
γ) Οι ενισχυμένες ράχες (εξάρσεις) χωρίς κλειστές ισοϋψείς που είναι ικανές να
μπλοκάρουν τη ζωνική ροή και να οδηγήσουν σε μεσημβρινή ροή, όπως η ενισχυμένη ράχη
του σχήματος (Υ) που τις τελευταίες ημέρες κυριαρχεί στην Ευρώπη.
Η συγκεκριμένη έξαρση είναι καθοριστική για την κίνηση ατμοσφαιρικών διαταραχών (Δ1, Δ2, Δ3) από την Ουκρανία – Ν. Ρωσία προς την περιοχή μας, με αποτέλεσμα την εκδήλωση επίμονων βροχών και καταιγίδων στην ανατολική και νότια Ελλάδα και κυρίως στην Κρήτη.
Από
τις διαταραχές του σχήματος, η Δ3 είναι αυτή η οποία: (α) από το μεσημέρι της Παρασκευής
(2/10) θα ενισχύσει τις βροχές στην Α. Στερεά Ελλάδα - Εύβοια και (β) από αργά
το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα αρχίσει να επηρεάζει με βροχές και καταιγίδες
την Κρήτη. Τα φαινόμενα, που κατά τόπους θα είναι έντονα, θα συνεχιστούν στο
νησί και το Σάββατο.
Θυμάμαι ένα παρόμοιο επεισόδιο στην Κρήτη, κάπου στα μέσα της περασμένης δεκαετίας, που είχε κάνει και πανευρωπαϊκό ρεκόρ βροχόπτωσης με πάνω από 500 χιλιοστά βροχής. Είχαν γκρεμιστεί και γεφύρια αιώνων, τότε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτή τη φορά δυστυχώς έχασε τη ζωή του ένας κτηνοτρόφος που παρασύρθηκε σε ρέμα. Μακάρι να μην υπάρξουν άλλα θύματα τις επόμενες μέρες.
Στη. Αττική είχαμε κλειστό καιρό, με αρκετή ψύχρα στο Θυμάρι - σαφώς πιο έντονη από το λεκανοπέδιο - καθώς ο βοριάς είναι θυελλώδης σε τέτοιες περιπτώσεις, όσο πιο νότια βρεθείς στον νομό.
Μόνο η ζεστή θάλασσα θύμιζε ότι σήμερα Πέμπτη είχαμε 1 Οκτώβρη, καθώς το καιρικό σκηνικό παρέπεμπε περισσότερο σε Δεκέμβρη. Όπως και οι τρεις τροπικοί αχινοί από την Ερυθρά Θάλασσα (ακανθωτό διάδημα λέγονται και έχουν δηλητήριο στα μακριά αγκάθια τους), που είδα στον βυθό και υπενθύμιζαν ότι η Μεσόγειος είναι πια ζεστή και τις πιο κρύες μέρες.
Μάλιστα, με άρθρο του στη Le Monde o ιστορικός επιστημών Jean Baptiste Fressoz υποστήριξε ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω για την κλιματική αλλαγή και πως η δέσμευση για ουδετερότητα από τον άνθρακα ως τα μέσα του αιώνα δεν σημαίνει μόνο ότι θα πρέπει να σταματήσουμε τη χρήση πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και πως θα διακόψουμε και τη γεωργική επέκταση.
Κι αυτό, διότι ο μετασχηματισμός της ατμόσφαιρας ξεκίνησε πριν την εκβιομηχάνιση, μεταξύ 1800 και 1900 όταν αυξήθηκαν από 280 σε 300 μέρη ανά εκατομμύριο οι συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα. To 1900 οι εκπομπές άνθρακα ήταν οι μισές από αυτές που προέρχονταν από την αποψίλωση των δασών. Και εκείνη την εποχή ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους αγρότες, είχαν υπερβεί την ουδετερότητα άνθρακα.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πότε θα πετύχουμε την ουδετερότητα από τον άνθρακα, αλλά αν πραγματικά πιστεύουμε ότι μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση. Και η απάντηση είναι απλή. Το 1960 οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μόνο οι μισές εκπομπές (το 43% σύμφωνα με νεότερες έρευνες) παραμένουν στην ατμόσφαιρα, καθώς τις υπόλοιπες απορροφούν οι ωκεανοί και το έδαφος. Αν μειώσουμε, όμως, τις εκπομπές θα μικρύνει, επίσης, το ποσοστό απορρόφησης.
Και αν τις μηδενίσουμε, τότε οι ωκεανοί και το έδαφος δεν θα απορροφούν πια σχεδόν τίποτα από τις εκπομπές που έχουν αποθηκευτεί στην ατμόσφαιρα. Για αυτό είναι μια ψευδαίσθηση το ερώτημα πόσο μπορούμε να εκπέμπουμε ώστε να μην αυξήσουμε το ατμοσφαιρικό απόθεμα, το οποίο είχε διατυπωθεί στη Σύμβαση του Ρίο το 1992.
Β. ΣΠ.