Παλαιές (καιρο)ιστορίες της Πάτρας
Το
κάστρο της Πάτρας χτίστηκε τον 6ο μ. Χ. αιώνα πάνω στα ερείπια της
αρχαίας Ακρόπολης. Στους αιώνες που ακολούθησαν παρέμεινε σε αδιάκοπη χρήση για
την άμυνα της πόλης και λειτούργησε ως διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο διαδοχικά
για τους Βυζαντινούς, τους Φράγκους και τους Τούρκους. Στα χέρια των Ελλήνων πέρασε
το 1828 μετά την απελευθέρωσή του από το Γάλλο στρατηγό Μαιζών. Λίγα
χρόνια πριν την επανάσταση του 1821, τον Μάιο του 1811, κατά τη διάρκεια καταιγίδας ένας κεραυνός έπεσε στην πυριτιδαποθήκη του κάστρου και από την έκρηξη που ακολούθησε κατέρρευσαν πολλά σπίτια και έχασαν τη ζωή τους
εκατοντάδες άνθρωποι. Ανώνυμος χρονικογράφος της εποχής εκείνης έγραψε: «Στις
24 Μαΐου 1811 ημέρα Τετάρτη δύο ώρες
πριν ξημερώσει έπεσε αστραπή εκ Θεού εις το Κάστρο της παλαιάς Πάτρας και
εχάλασε την κάτω τάπια, όπου ήτανε κτισμένη εις καιρούς των Φράγκων και οσπίτια
αρκετά όσον μέσα και ανθρώπους αρκετούς εχάλασεν ώστε όπου δεν ημπόρεσε
άνθρωπος να καταλάβει το τι λογής έγινε τελείως. Παρά έγινεν ένα μεγάλον θαύμα,
όπου πλέον δεν ενθυμήθη κανείς, ούτε θέλει γενή εις καμμίαν άλλην χώραν τέτοιον
παράδοξον θαύμα, όπου συνέτριψε όλα τα οσπίτια της Πάτρας».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)