Η φετινή άνοιξη

Ο ερχομός της φετινής άνοιξης σημαδεύτηκε από τον άδικο χαμό δεκάδων ανθρώπων και τον αβάσταχτο πόνο που προκάλεσε στους οικείους τους η απώλειά τους. Η ζωή και ο χρόνος κυλούν κι εμείς που συγκλονιστήκαμε από το θλιβερό γεγονός μέρα με τη μέρα θα το θυμόμαστε όλο και λιγότερο και σύντομα θα ξαναβρούμε την καθημερινότητά μας. Για τους ανθρώπους, όμως, που έχασαν παιδιά, αδέλφια, συγγενείς και φίλους η ζωή δεν θα είναι πια η ίδια. Καθήκον όλων μας είναι να κάνουμε ότι είναι δυνατό ώστε να αποτρέψουμε μια παρόμοια τραγωδία στο μέλλον.

Ο μοναδικός δρόμος...

Η τραγωδία της σύγκρουσης των τρένων συγκλόνισε την κοινωνία μας και έφερε το χτένι πιο κοντά στον κόμπο αναφορικά με την αγανάκτηση της πλειονότητας των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα της χώρας σχεδόν στο σύνολό του. Αναμφίβολα, σε όλα τα κόμματα υπάρχουν σοβαροί πολιτικοί, αλλά δεν είναι εύκολο να «ακουστούν» για λόγους που σε γενικές γραμμές είναι γνωστοί. Κατά τη γνώμη μου, όσα από τα κόμματα προσπαθήσουν να διαχειριστούν την τραγωδία με όρους του παρελθόντος, δηλαδή με στόχο είτε την αποποίηση των ευθυνών τους είτε την αποκόμιση πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους θα βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων. Αυτό καθόλου δεν με ενοχλεί και ίσως χρειάζεται για να «ανακρούσουν πρύμναν». Αυτό που με φοβίζει είναι η αντίδραση της κοινωνίας, αν, ο μη γένοιτο, μια νέα συμφορά χτυπήσει τη χώρα μας.

Ανείπωτη τραγωδία

Απέραντη θλίψη για το χαμό τόσων ανθρώπων και οργή για τη βλακεία, την ολιγωρία και την ανευθυνότητα των υπαιτίων της τραγωδίας. Δυστυχώς, ο φετινός Μάρτης ήρθε παρέα με το θάνατο. Αυτό επισκιάζει όλα τα άλλα.